အမွတ္တရေန႕ေလး

ခ်ဴိ႕တဲ့ေသာ အၿပဳံးနဲ႕ ငယ္သူခ်င္းေလး
အိမ္လာလည္ဖုိ႕ အၿမဲေခၚတယ္....
"ထမင္းစားသြားပါလား သူငယ္ခ်င္း"..တဲ့
အဲဒီေကာင္ ေပ်ာ္ေနတယ္...
ထုိေန႕က ထမင္းအရမ္းစားေကာင္းတယ္......။ ။

၁၇. ၀၉ . ၀၉

အဘုိးေျပာတဲ့ ေငြစုစာအုပ္ေလး

တခါက အဘုိးရဲ့ ေျပာစကားမွာ
အိမ္တစ္လုံးဟာ သက္ရွိပုံစံနဲ႕ တည္ရွိတယ္တဲ့...။

ဦးေႏွာက္ပုိင္းဆုိင္ရာက အိမ္ေထာင္ဦးစီး..
ေျခေတြ လက္ေတြ ေနရာက အသုိင္းအ၀ုိင္း...
စီးပြားေရးကေတာ့ ႏွလုံးသားတစ္ခုလုိတဲ့......။
(ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အိမ္ေလးကေတာ့ ေမြးရာပါႏွလုံးေရာဂါ ရွိပုံပါပဲ...)

မင္းအေမက တဗ်စ္ဗ်စ္ တေတာက္ေတာက္မုိ႕
ငါတုိ႕အိမ္ေလးမွာေတာ့ သူမက အိမ္ရဲ့ပါးစပ္ေပါက္ေလးတဲ့..။
(ရယ္သံေလးေႏွာတဲ့ အဘုိးရဲ ့အေျပာေလးေပါ့..)

ေမာင္သာယာ... မင္းတုိ႕ေလးေတြက
ေကၽြးေမြးျပဳစုဆဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ စုၿပဳံထားရတာမုိ႕..
(အၿပဳံးေလး တစ္ခ်ဴိ႕နဲ႕ သူ႕အေျပာက..)
တုိ႕အိမ္ရဲ့.. ေငြစုစာအုပ္ေလးေတြ... တဲ့...။

ေၾသာ္..... အဲဒီထဲက
ကၽြန္ေတာ္ဟာ.. အိမ္မက္ဘဏ္ႀကီးထဲမွာ
အဘုိးရဲ့ ေငြစုစာအုပ္ေလး ျဖစ္ေနခဲ့ရေပါ့....။ ။

အရာရာဟာ အရင္လုိ မဟုတ္ေတာ့

တစ္ခ်ိန္က အေမ့ရဲ့လက္ရာ ထမင္းဟင္းမ်ားႏွင့္
ခုတေလာစားေနေသာ အစားအေသာက္မ်ား...

ငယ္စဥ္က ထြက္ခဲ့ေသာ ေခၽြးစက္မ်ားႏွင့္
ယေန႕ထြက္ေသာ ေခၽြးစက္မ်ား.....

တခါက နားမလည္ပဲ ၾကည့္ခဲ့ရေသာ ဇာတ္ကားမ်ားတြင္
ယေန႕ ဘာသာျပန္ စာေၾကာင္းမ်ား ထုိးျပလာျခင္းမ်ား
(ဘ၀လဲ တူတူေပါ့)

လကၻက္ရည္ထက္ ေကာ္ဖီကုိ ပုိ၍ ခုန္မင္လာျခင္း....

ပတ္၀န္းက်င္မွ အရြယ္တူ မိန္ခေလးမ်ား ထက္
ငယ္ရြယ္သူေလးမ်ားအား ပုိ၍သေဘာ က်လာျခင္းႏွင့္...

ထုိ႕ေနာက္...
ကၽြန္ေတာ္ထက္အနည္းငယ္ႀကီးေသာ.. "မိလြင္" အား ခ်စ္မိျခင္း မ်ား.....။ ။

"စိတ္"ႏွင့္ စကားေျပာခဲ့သည္

ကုိဇီးကုန္း….
က်ဴပ္ ေနေအးေအးထဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနတယ္
သုိ႕ေပမယ့္ ပူတယ္… ရင္ဘက္ထဲပူတယ္…
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ရူးမတတ္ပဲ
ရည္ရြယ္ရာလဲ မဲ့ေနတယ္….။

ေမာင္သာယာ…
ဘ၀ရဲ့ ျဖစ္တည္မွူမွာ တုိးတတ္ရာ လုိက္မိေတာ့
ရွင္သန္ျခင္းမွာ တာ၀န္ပုံစံနဲ႕
အထီးက်န္ဆန္တတ္တယ္…..။

တခါတခါ ဆြဲႏုတ္မရတဲ့
ဆႏၵတစ္ခု မင္းရင္ထဲစူးလိမ့္မယ္....
အစေဖာ္တတ္ ဆြဲႏုတ္တတ္ရမယ္… ကြဲ႕..။

ကုိဇီးကုန္း…
ဆႏၵဆုိတာ က်ဴပ္နဲ႕မသက္ဆုိင္ေတာ့တဲ့
စကားလုံးတစ္စု ပါဗ်ာ…။

ဒီမယ္… ေမာင္သာယာ…
လူဟာႀကံရင္းေသတယ္၊ ငွက္ဟာပ်ံရင္းေသတယ္..
ဗူးေကာင္းမွ စင္ခုိင္မယ္..
ဆႏၵေကာင္းမွ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တယ္..
ရင္၀ယ္ေထြးပုိက္ မင္းေမြးျမဴတတ္ရမယ္…ကြဲ႕…။

ဒီသုိ႕ဆုိရင္.. ကုိဇီးကုန္းရာ
က်ဴပ္ရင္တင္းက်ပ္ ေျဖခက္တဲ့အခါ
ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျဖးရွင္းတတ္ေအာင္
ဆုံးမစကားေျပာခဲ့ဗ်ာ…။

ခက္ရန္ေကာ… ေမာင္သာယာ..
မင္းမ်က္ႏွာ သနားကမားနဲ႕ပါလား..
ငါေျပာတာ မရွင္းေသးဘူးဆုိရင္..
မ်က္ႏွာမွာ အေရးအေၾကာင္းေတြနဲ႕..
မင္း အဘုိး မ်က္ႏွာသာ ျပန္ျမင္ေယာင္ ၾကည့္ေပေတာ့..ကြာ။ ။

အခ်စ္ႏွင့္ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ကုတင္ေပၚ ေမ်ာက္ထုိင္ထုိင္တယ္…
ညိွထားတဲ့ ေဆးေပါ့လိပ္ရဲ့ မီးေရာင္ၾကား
ရူိက္ထုတ္လုိက္တဲ့မီးခုိးေတြနဲ႕ အတူ လြင့္ေျမာတယ္…။

ေဆးလိပ္မီးရဲ့ အေရာင္နဲ႕
မွန္ထဲကုိၾကည့္တယ္…. ကုိယ္ရုပ္ကုိရွာေဖြေတာ့
တျဖစ္ျဖစ္နဲ႕ ေဆးေပါ့လိပ္ကရယ္တယ္…။

ရူ႕မဲ့မဲ့မ်က္ႏွာ မသထီစရာပဲ

မွန္ကုိအာေငြ႕မွူတ္လုိ႕ ခပ္ၿပဳံးၿပဳံးမ်က္ႏွာ

လက္နဲ႕ေရးျခစ္ ဖန္ဆင္းပစ္တယ္…။

အေၾကာင္းတရား ရွာေဖြရင္
ႏွေခါင္းဖ်ားတြင္ အသက္ရူလုိက္တုိင္း
မ်က္စိထဲမွာ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာေတြ ပဲျမင္တယ္…

ဒီလုိနဲ႕ ညေတြ လြန္ေျမာက္လုိ႕
အိပ္ေရးမ၀တဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ႕ မနက္တုိင္း
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့တစ္ညတာ မွတ္ခ်က္ကုိခ်ေရးတယ္…

အခ်စ္ရွာေဖြျခင္းေခါင္းစဥ္ေအာက္က
နည္းလမ္းေတြ႕ရွိျခင္းမရွိေသး…… ရွာေဖြေနစဲ.. တဲ့..။ ။